Zijn leven veranderde op vrijdag de 13de februari 2015. Een epileptische aanval onder de douche, brandwonden zonder dat hij het voelde, wekenlang coma en een ziekenhuisperiode waar hij niets van weet. Jeroen: “Ik was 25, stond midden in het leven.” De diagnose epilepsie bevestigde wat artsen eerder hadden gemist. Het aanpassen van zijn leven duurde lang: twee jaar duurde het voordat de acceptatie kwam. “Je bent boos, verdrietig, onwetend, alles tegelijk, en later komt pas berusting.”
NUCHTERHEID en helderheid
Sinds maart 2024 is Jeroen Vijf (35) vrijwilliger bij Estafette. Hij komt niet voor het geld: dat hoeft ook niet, hij is er voor de sociale contacten en om bezig te blijven. “Ik kom hier twee dagen per week omdat ik het leuk vind om onder de mensen te zijn,” zegt hij. Jeroen woont samen met zijn vriendin en hun vijftien maanden oude dochter. Zijn vriendin is zijn steun en toeverlaat, met haar kan hij zijn epilepsie aan. Zij vond de situatie in het begin wel spannend, maar inmiddels lachen ze er samen om als er een aanval is geweest. Vader zijn, werken bij Estafette en leven met epilepsie: Jeroen vertelt ons hoe hij met nuchterheid en helderheid zijn leven stevig en positief vormgeeft.
" Hiermaken ze geen heisa van mijn epilepsie. Ik word behandeld zoals iedereen en dat vind ik fijn."
VAN VRIJWILLIGER BIJ EEN ZORGINSTELLING naar vrijwilliger bij Estafette
Jeroen heeft al eerder vrijwilligerswerk gedaan. Dit was bij Noorderbreedte bij in de zorg. Daar begeleidde hij mensen met MS (Multiple Sclerose) en de ziekte van Huntington. Maar toen de kleinschalige locatie veranderde in een grote instelling met honderden bewoners, merkte hij dat het massale niet bij hem paste. Hij zocht naarwerk dat wat meer fysiek was en een omgeving waar het persoonlijk blijft. En die vond hij bij Estafette.
SPORT, PRIKKELS en dagelijkse grenzen
Sport was jarenlang zijn uitlaatklep. Basketballen, hardlopen, fitness, zwemmen. Vooral basketbal bleek toch onhaalbaar door prikkelgevoeligheid: de snelheid van het spel, Tl-licht, gekleurde lijnen. “Je kan niet op 50% spelen in een team,” zegt hij. Fitness doet hem nog wel goed, en een biertje kan ook prima zolang het niet te gek gaat.
In het epilepsiecentrum leerde Jeroen zijn eigen aanvallen kennen: de hand die naar de rechterkant van zijn hoofd gaat, spanning door het hele lichaam, schreeuwen en na de aanval een half uur waarin zijn brein langzaam weer ‘opstart’. Inmiddels zijn de aanvallen milder en korter, mede door medicatie en eerdere hersenoperaties. De littekens op de rechterkant van zijn hoofd zijn er stille getuige van. Toch gaat hij deze middelen niet uit de weg, blijft hij juist zoeken naar verbeteringen; nieuwe onderzoeken, second opinion, misschien zelfs opnieuw een operatie. “Wie niet waagt, die niet wint.”
Veiligheid op de werkvloer
Op de werkvloer gaat Estafette volgens Jeroen op de best mogelijke manier met zijn epilepsie om. “Ze maken er geen heisa van. Ik word behandeld zoals iedereen en dat vind ik fijn.” Hij heeft een portofoon voor het geval hij een aanval voelt aankomen. Dat gebeurde zo’n drie keer op het werk. Het team in het magazijn, de afdeling waar Jeroen werkt, weet inmiddels wat te doen zonder paniek. “Leg iemand in stabiele zijligging. Meer kun je niet doen,” zegt hij. Het feit dat hij zichzelf mag zijn en serieus genomen wordt, maakt dat hij zich op zijn plek voelt.
Iedereen in mijn omgeving WEET WAT DIE MOET DOEN
Hij werkt hard (loopt dagelijks tot wel 10 kilometer in het magazijn) maar de kern blijft voor hem hetzelfde: de mensen. “Ik kom hier voor mijn sociale contacten, omdat ik het fijn vind om iets te doen voor de maatschappij”. Vader zijn is daarnaast zijn grootste dagelijkse taak. Drie dagen per week zorgt hij voor zijn dochter, en ondanks de aanvallen is hij niet bang. “Als het komt, dan komt het en dan red ik me ermee. Zo ben ik.”
Wat hij vooral wil meegeven, zowel thuis als op de werkvloer, is zijn manier van kijken. Nuchter, eerlijk en met humor. Zoals hij zelf zegt: “Leef lekker je leven, doe je ding. Epilepsie of niet: leef.”
Herken je jezelf in het verhaal van Jeroen?
Of wil jij ook meewerken aan een plek waar we samen zorgen voor mensen én spullen een tweede kans geven?
Bekijk hier onze vacatures of neem contact met ons op voor meer mogelijkheden.